26 Mayıs 2014 Pazartesi

HAYALİME DOKUN

Tam da ''neden varım'' derken ve ''ne istiyorum'' diye düşünürken ''HAYALİME DOKUN'' da buldum kendimi.Hiçbir şey tesatüf değil miydi? Orada olmam mı gerekliydi bilmem ama evrene yolladığım soruların cevabını Banu Tozluyurt sunumuyla ''Pozitif Kadın Konferansı'' nı dinleyerek bulmaya çalıştım. Çok da iyi geldi. Sunum sırasında yaptığımız çarpıcı uygulamalar ve izlediğimiz videolar sonunda sorumun cevabını gayet net bir şekilde buldum ben. Belki sizin de kafanızda aynı sorular vardır. Belki birşey yapmak istiyor ve ne yapacağınızı bilemiyorsunuzdur diye, sizlerle de paylaşmak istedim.
Video 1 Susan Boyle
Video 2 Nick Vujicic

Banu Tozluyurt şöyle diyor;
"Hayatta farklı birşey yapmak isteyip de yapamayan hiç kimse mutlu değildir." Ya da bu cümleyi olumlu hale getirelim: "Hayatta yapmak istediği ve sevdiği işi yapan herkes mutludur!" Bazen benden koçluk alan veya eğitimlerime katılan annelerin, haklarının ve kaynaklarının yeterince farkında olmadıklarını görüyorum.
Bazı anneler, ailesini geçindirmek için hiç sevmedikleri işlerine devam etmek zorunda kalırken, bazısı çalışıp üretmek istediği halde, evde çocuğuna bakmak durumda kalıyor. Evinde, kendisini ailesine adayarak geçirmek istediği halde, sırf başkalarının gözünde "çalışan kadın" olmak amacıyla çalışma yaşamında olanlar var. Bazen de neyi hayal ettiğini, yaşam hedefini, nasıl bir işte çalışmak istediğini ve yeteneklerini bilemediği için kendini kaybolmuş ve çok geç kalmış hissediyorlar.


Anne kendini mutlu etmedikçe, çocuğunu da sağlıklı ve mutlu yetiştirmesi, onu dinleyebilmesi, zaman ayırması ve saygı gösterebilmesi oldukça zor. Önemli olan bizi neyin mutlu ettiğini bulmak ve bunun peşinden gidebilmek.

“HAYALİME DOKUN”- Pozitif Kadın Zirvesi’nde, ülkemizde yaşayan farklı eğitim ve gelir seviyesindeki kadınların hayattan beklentilerine ve hayallerine yönelik farkındalık kazandırmak ve mevcut durumlarını irdeleyerek, kendilerine bir yol haritası çıkarmalarını sağlamak amaçlanıyor.

Yaşam amacımı bulamıyorum, bir vizyona ihtiyacım var!
Kendimi daha değerli ve önemli hissetmek istiyorum!
Anne oldum, işi bıraktım ama evden çalışmak istiyorum, ne yapabilirim?
Yıllar önce iyi bir üniversiteden mezun oldum ama hiç çalışmadım, şimdi iş hayatına başlamaya korkuyorum!
İş arıyorum, bulamıyorum, acaba yanlış bir şey mi yapıyorum?
İşyerinde hep kendi işimi yaptığımı hayal ediyorum, ama nasıl yapacağımı bilmiyorum!

8 Mayıs 2014 Perşembe

Bebeklik Elbiseniz Duruyor mu?

Anneciğim saklamış sağolsun, el örgüsü pembe elbisemi. Ben de saklıyorum oğullarımın en sevdiğim cicilerini. Ama baza altında saklamak istemeyince oğluşumun 40 günlükken giydiği kot ceketiyle kendi pembe elbisemi kombin yapıp astım duvara. Bir sonraki hedefim toz almasın yıpranmasınlar diye derin bir çerçeveye yerleştirmek olsun. Bu da size fikir olsun.

Değerlendireyim Dedim, Tasarım Eteğim Çıktı Ortaya

Uzun zamandır giymediğiniz ama kimselere de vermeye kıyamadığınız uzun bir elbiseniz/eteğiniz ve de eskimiş bir kot pantalonunuz varsa benim de bir fikrim var. İkisini birleştirin.  Evet aynen fotoğraftaki gibi olsun diye, aldım fırfırlı elbisemi ve eski kotumu tuttum terzimin yolunu. Vee aşağıdaki tasarım etek çıktı ortaya. Her üzerimde gören sorunca, galiba eklemeliyim bloğa dedim.  Eeeeee fikir benden,
gerisi terzinizin maharetli ellerine kalmış.

Anneannemden Bana Benden Gelinlere Yadigar

Anneanneciğimden tarafıma verilmek üzere emanet edilmiş 3 sarı Osmanlı Lirası. Çocukken takmışlar fesine, boynundaki kurdelesine. Nelere şahitlik etmişler kim bilir daha nelere edeceklerini de Allah bilir. Öylece hatıra diye saklanırlarken minik bir mücevher kutusunda, birden kuyumcuda buldular kendilerini. Biri anneler günü için anneciğim parmağına yüzük diye hazırlandı diğerleri benim için kolye yüzük takımı oldular. Maddi değerini bilemem, hiç de araştırmadım. Ama manevi anlamı paha biçilmez.  Şimdi benim de gelinlerime bırakacak paha biçilmezlerim var.
Sizin de varsa eskilerden yadigarlarınız belki ufak bir fikir olur diye paylaşayım istedim.